Screen Shot 2013-12-10 at 14.39.44

 

Beste mijnheer Zuckerberg, Facebook CEO, bitch,

Laat ik beginnen met het goede nieuws: ik vind uw uitvinding (ik weet dat daar discussie over bestaat maar voor de gemakkelijkheid en Jesse Eisenbergs arrogante smoel ken ik hem u toe) best wel ok. Ik kan er ongestoord grasduinen in foto’s van exliefjes van exliefjes en grinniken om de wetenschap dat niemand van mijn middelbare school een succesvoller leven leidt/lijdt dan ik  – tenzij ze dat leven niet uitsmeren op Facebook, natuurlijk. (Losers.)

Ik schrijf u echter geen lofzang. Ik begrijp dat u als moderne man innovaties moet doorvoeren en dat daardoor mijn tijdslijn overhoop wordt gegooid en mensen uit mijn vroegere tennisclub plots kunnen markeren dat ze met mij getennist hebben enzoverder. Vervelend, maar geen ramp. Lager bij de grondser (Laagst bij de grondst?) vind ik echter uw beslissing om FacebookMessage een beetje up te  spicen.

Ik weet niet hoe lang dit spelletje al gaande is -ik merk het nog maar enkele weken- maar blijkbaar kunnen mensen die mij op Facebook een bericht sturen zien of/wanneer ik dat bericht gelezen hebt. En dus conclusies trekken wanneer ik niet meteen antwoord. Waarschijnlijk speelt u hiermee in op het voyeuristisch karakter van uw website, dat (negeer eerste alinea) volkomen verachtelijk is, maar gebruikers als ik zijn er allesbehalve mee gediend. Ik neem graag de tijd om te antwoorden en soms slaat de daad van puur menselijk contact me zodanig uit mijn lood dat ik daar een paar uur van moet bekomen. Die luxe heeft u mij nu ontnomen.

Was het nochtans niet uw doel, Mark, om Mensen Die Niet Goed Zijn Met Mensen stem dan wel status te geven? Reikte u sociaal-gehandicapte jongelui niet jarenlang de kans om voorzichtig en bedachtzaam een weg te vinden in het terreur van contactleggen? U heeft me monddood gemaakt en uw website is een plek geworden waar ik paniekerig omheen dans omdat ik nog tonnen onbeantwoorde berichten heb waar ik even/vandaag/nooit mee zal kunnen dealen.

Ik weet niet wanneer uw geesteskind registreert dat ik een message “gelezen” heb (en vooral wanneer deze dat doorstuurt naar de andere persoon in de conversatie), maar ik neem graag het zekere voor het onzekere. Ik klik nog steeds uit gewoonte op de Facebookshortcut in mijn bookmarks, om de website na een kleine beroerte en een torenhoog schuldgevoel aan lichtsnelheid weer dicht te gooien. Het feit dat ik tien minuten later nietsvermoedend exact hetzelfde doe zegt meer over mij dan over u, want ik heb eigenlijk nooit heel hoog opgelopen met Facebook. Nèm.

Ik ga geen dramatische stappen ondernemen en mijn account deleten, ook al raden verschillende mediawatchers me aan dat wél te doen. (nvdr: iets met reclame en cookies, graag ook een film over maken zodat ik dit begrijp aub) Ik hoop gewoon dat deze brief u bereikt en dat u eens kan gaan nadenken over het verraad dat u heeft gepleegd.

Nu mijn contactpersonen denken dat “die trut uw bericht kei hard gelezen heeft maar u niet belangrijk genoeg vindt om te antwoorden” heeft u alles kapot gemaakt voor mensen die hun hele leven lang teren op de sociale goodwill dat ze “tenminste wel nog sympathiek zijn”.  U bent een beetje ros, u snapt vast wel wat ik bedoel.

Met vriendelijke groet,

FPR.

PS: aan alle mensen op wiens berichten ik nog niet geantwoord heb: het ligt niet aan u, het ligt aan mij een vreemde bug in tinternet die ervoor zorgt dat al mijn berichten plots op gelezen staan terwijl ik eigenlijk al maanden niet op Facebook ben geweest.

Gezien om 16:43