miley-cyrus-wrecking-ball-music-video-04

 

“Wil jij ook een lichaam zoals dat van Miley Cyrus?”, zo vroeg de vrouwenwebsite waarop ik tijdens mijn middagpauze al eens durf verpozen. Ik denk dat ik nog nooit zo snel een artikel heb opengeklikt, de krijsende stemmen van alle andere vrouwen in mijn hoofd negerend. Zeg van Cyrus wat u wil, maar dat kind staat strak. En ik niet. Meer hoeft u daar heus niet achter te zoeken. Ik weet dat ik van mijn lichaam zou moeten houden, en dat doe ik ook, maar als mijn lichaam iets smaller, iets kleiner, iets minder omvangrijk zou zijn dan zou dat liefhebben me niet zoveel moeite kosten. Simple comme bonjour et simple comme de workout van Miley Cyrus blijkbaar

Het geheim van dit Amerikaans feestbeest is immers een uitzonderlijk intensieve Pilatessessie van amper twintig minuten, samengesteld door een of andere goeroe wiens naam ik ten voordele van andere nuttige informatie gemakshalve vergeten ben. De website ging er prat op dat de video die zij bij het artikel voegden exact die bewegingen liet zien die Cyrus iedere ochtend in haar studio in L.A. uitvoert. Wat goed genoeg is voor een kindster is goed genoeg voor mij, dacht ik zo, en ik voelde me na het aansjorren van mijn sportschoenen en het uitrollen van mijn yogamat (don’t ask) al meteen enkele kilo’s lichter. Twintig minuten; kinderspel!

Zevenendertig minuten later hing ik kokhalzend met mijn hoofd boven de toiletpot en likte mijn kat ondertussen meelijwekkend het zweet van mijn onderbenen. Onder het mom van We Can’t Stop / We Won’t Stop had ik er immers niet beter op gevonden dan mijn verre van strakke lijf twee keer door de workout te jagen – zo zou ik immers sneller resultaat krijgen. Waar sommigen dit misschien zien als een typische beginnersfout, is het bij mij jammer genoeg het standaardverloop van mijn sportieve leven.

Hier zijn enkele redenen waarom:

- Ik heb geen coördinatie. Mijn ouders zeggen wel eens dat ik geboren ben zonder reflexen en hoewel dat misschien wat dramatisch is komt het dicht in de buurt. Men kon voorwerpen (ballen, frisbees, vleugelpiano’s) naar mijn hoofd smijten en ik had niet de reflex mijn gezicht te beschermen of mijn handen uit te steken. Ik ben dan ook een tijdje naar een leercentrum gegaan waar ik me niet meer veel van herinner, buiten dat ik moest tennissen met een gigantische moussen bal.

- Ik kan niet ademen. Net zoals negenhonderd procent van de bevolking lijd ik aan de hippe tijdsgebonden ziekte genaamd chronische hyperventilatie. Ik ‘vergeet’ soms te ademen en als ik adem, doe ik dat zoals de rest van mijn activiteiten: volkomen oppervlakkig. Los van het feit dat mijn lichaam soms een schromelijk tekort aan O2 heeft en ik constant een psychosomatische piep in mijn oren heb wil dat ook zeggen dat ik me niet kan concentreren op mijn ademhaling zonder te panikeren en mezelf te verslikken in een heerlijk verfrissende luchtstroom.

- Ik sport om te winnen. Net zoals ik enkel gezelschapsspelletjes speel om daarna triomfantelijk brullend op een stoel te gaan staan doe ik het liefst aan sport om kampioen te spelen. Aangezien ik op mijn eentje suck in sporten ben ik het meest geschikt voor teamsport. Ik heb elf jaar veldhockey gespeeld (ik kan dat nu zeggen zonder dat mensen raar opkijken) en mijn grootste bijdrage aan het team was mijn snelheid. Illustratie: ik krijste loeihard wanneer mijn teamgenoten de bal in het doel mepten, maar heb op die elf jaar zelf maar één goal gescoord. Voor zij die mij willen vergoelijken; ik was geen verdediger.

Ik kan geen maat houden. Ik probeer alles wat ik doe voor de volle 100% te doen. Leven, eten, huilen in de badkuip, sporten. Wanneer ik dus na zes maanden rust mijn logge lijf nog eens uit de zetel hijs om blokje rond te joggen maak ik daar ineens tien kilometer van. Wanneer ik de 30 day shred wil aanvangen start ik bij level 3. Wanneer ik mijn hamstrings opwarm scheur ik een spier.

Eigenlijk zijn er maar drie enigszins “sportieve” activiteiten waarin ik écht goed ben. Muurzitten (ik kan het drie minuten), dramatisch gesticuleren en woedend op de grond stampen. Mocht u een geschikte Olympische discipline voor me kennen, laat het me dan vooral weten in de comments.

Namasté.